Leksikon radija i televizije

Natrag

glasnoća

subjektivan doživljaj zvuka koji je funkcija zvučnoga tlaka; nije jednoznačno proporcionalan objektivnomu zvučnomu tlaku jer ovisi i o frekvenciji i o valnom obliku zvuka. Stoga su radi definiranja i mjerenja glasnoće utvrđene posebne subjektivne jedinice »foni« i »soni«. Uvođenjem digitalizacije i procesora zvuka, a osobito kroz ekstremne kompresije signala, glasnoća zvučnog signala raste i do 20 dB, uz osjetan pad kvalitete. Dinamički je raspon osjetno smanjen uz česta izobličenja signala, a obrađeni signal zadržava visoku razinu u širokom frekvencijskom području. Kao rezultat dolazi do fenomena koji je poznat kao “loudness war” (engl.) – “rat glasnoćom”. Stoga je ITU 2009. usvojio standard BS.1770 za objektivno mjerenje subjektivnog dojma glasnoće, koji prihvaća i EBU preporukom R128. Time se umjesto uobičajenog načina mjerenja i izjednačavanja zvučnog signala po vršnim (najglasnijim) vrijednostima uvodi izjednačavanje po glasnoći (loudness) te nekoliko novih jedinica za mjerenje (LUFS, LU, TP, LRA). Standard je vrlo dobro primljen u Europi (Francuska, Italija, Austrija, Njemačka, Velika Britanija i dr.), a u Hrvatskoj je trenutačno u eksperimentalnoj fazi.

Preuzmi tiskano izdanje

PDF, 25 MB

Tiskano izdanje leksikona